Books

Hunger Games trilogie

The Hunger GamesCatching FireMockingjay

Begin dit jaar las ik het eerste deel van deze trilogie van Suzanne Collins, The Hunger Games. Daarna legde ik de rest van de boeken spreekwoordelijk aan de kant (op een Kindle sleurt ge eigenlijk altijd uw hele bibliotheek mee, which I like), een beetje bang om teleurgesteld te worden na het lezen van een aantal reviews op Goodreads en een beetje bang voor mijzelf aangezien ik mij compleet kan verliezen in zo boeken en dan is het voor een paar dagen “Planet Earth to Plutomeisje” zonder respons. Een slechte gewoonte, I know, maar eentje die ik zelf te leuk vind om iets aan te veranderen.

Goed, The Hunger Games dus. Het eerste boek begint met een kennismaken met de wereld van Katniss Everdeen, ons 16-jarige hoofdpersonage. Katniss woont samen met haar moeder en zusje in District 12 van een land dat Panem heet. Panem kunnen we ergens in Noord-Amerika plaatsen en is het soort maatschappij waar ik persoonlijk niet graag in terecht zou komen. Het land is onderverdeeld in 12 districten, die ieder voor een deel van de productie instaan en zo in het onderhoud voorzien van het Capitol, een soort hoofdstedelijk gewest waar alle rijke mensen wonden. Ooit kwamen de districten (toen nog met 13) in opstand tegen de onderdrukking en uitbuiting van het Capitol. Een opstand die ze verloren en de herinnering daaraan wordt nog ieder jaar levend gehouden in de vorm van The Hunger Games, een spel waarvoor ieder district een jongen en meisje tussen de 12 en 18 jaar moet leveren, zogenaamde tributen, die elkaar dan mogen gaan afmaken in een spelarena, voor de ogen van hun families die alles via schermen kunnen volgen en ter vermaak van de bewoners van het Capitol.

The Hunger GamesBron: via Flickr

In het eerste boek, The Hunger Games, wordt tijdens de loting voor de 74e Hunger Games Prim, het zusje van Katniss, uitgeloot, waarna Katniss besluit van als vrijwilliger in haar plaats te gaan. De mannelijke kandidaat voor district 12 is Peeta, een jongen aan wie Katniss haar leven te danken heeft.

Catching Fire, het tweede boek, gaat verder na de overwinning van Katniss. Haar acties in The Hunger Games hebben de president van Panem ontstemd en ze moet hem proberen overtuigen dat het niet haar bedoeling was om te rebelleren tegen het Captiol. Katniss doet haar best, maar komt, door een speling van het lot (?) toch weer in de arena terecht.

In Mockingjay, het laatste boek, wordt duidelijk dat er wel degelijk een nieuwe opstand komt tegen het Capitol. Katniss wordt naar voren geschoven als uithangbord voor de rebellen, een taak waar ze het enigszins moeilijk met heeft, aangezien haar mentale toestand na twee Hunger Games niet meer alles is.

Bovenstaande is heel kort het verhaal van de trilogie samengevat, ik wil niet te veel vertellen over het precieze verloop van het verhaal, maar ’t zit dus allemaal wel ingewikkelder en intrigerender in elkaar dan mijn schets hierboven. ‘k Vond de trilogie in zijn geheel erg goed, iets wat een beetje te meten valt aan de snelheid waarmee ik gelezen heb: ongeveer een dag per boek. ‘k Heb het al gezegd, wegleggen is geen optie. Ze zijn dan ook vlot geschreven, met een goed samenhangend verhaal. De achtergrondinformatie over de personages en de geschiedenis en werking van Panem wordt mondjesmaat verteld, verdeeld over de drie boeken, hoewel het grootste gedeelte zuivere informatie wellicht in boek twee wordt verteld.

Sommige mensen zullen dat boek het minste van de reeks vinden, ik vond persoonlijk dat het zeker niet moet onder doen voor het eerste of het derde boek. Het verteltempo ligt gelijk met de andere boeken, de karakters krijgen meer diepgang, je krijgt noodzakelijke informatie om de reeks in het algemeen uit te diepen en bovendien is dat het eerste boek waar ik, compleet unaware dat ik het einde naderde, mijn boek “dichtklapte” met een luide “wat???”. Wat omdat je niet doorhebt dat je een einde nadert als je op de Kindle aan het lezen bent en niet naar uw procentjes kijkt en wat omdat het boek eindigt met een gigantische cliffhanger.

Boek drie vond ik iets frustrerender dan de eerste twee boeken omdat een groot deel van de hoofdpersonages duidelijk behoefte heeft aan psychologische begeleiding na alles wat ze hebben meegemaakt, maar het is oorlog en ze moeten allemaal doorgaan. Dat kan sommige lezers het idee geven dat Katniss een passieve pion is in handen van de rebellen, maar ik denk dat het enigszins logisch is dat iemand die zoveel heeft meegemaakt op zo een jonge leeftijd op die manier reageert (traag beslissen, weglopen van haar problemen,…). Ik zou Katniss geen overtuigende personage vinden wanneer ze ongeraakt uit alles zou gekomen zijn, klaar om rebellenleider te worden op 17 jaar. Uiteindelijk blijkt uit haar beslissingen en acties wel dat ze zeker niet zomaar passief over zich heen laat lopen, wat ideaal is, want anders zou ik haar niet zo een cool hoofdpersonage vinden. 🙂

Wie heeft de boeken al gelezen? Waren jullie ook zo overtuigd als ik? En ik heb het de afgelopen dagen al een paar keer gelezen in de berichtjes die jullie nalaten, blijkbaar zijn er ook nog vele die de boeken nog willen lezen? ‘k Hoop dat ik jullie een beetje meer in die richting geduwd heb. 🙂

Previous Post Next Post

You Might Also Like

8 Comments

  • Reply Elodie 26 mei 2012 at 12:02

    Ik ben momenteel bezig in het tweede boek. Als er geen examens voor de deur zouden staan, was die waarschijnlijk al lang uitgelezen, maar nu moet ik het doen met ongeveer een hoofdstukje per dag (ze maakt zich net klaar voor haar tweede hongerspelen). Spannend!

  • Reply Charlotte 26 mei 2012 at 12:28

    Ik moet dringend de boeken lezen, bij voorkeur voor ik de films zie. Gelukkig is de vakantie daar bijna en ik hoop/veronderstel dat het er dan wel van zal komen. Hopelijk.

  • Reply Hannelore 26 mei 2012 at 13:42

    Mijn zusje is ze momenteel aan het lezen, en ik gok dat ze de boeken ook gaat kopen als zij ze goed vindt, (ze heeft ook alle harry potter boeken gekocht in het engels – hoewel wij ze al in het nederlands allemaal hadden- en alle twilight boeken), dus ik wacht tot zij ze in huis heeft gehaald, en dan begin ik eraan!

    Ik heb trouwens ook de gewoonte van mijzelf volledig te verliezen in een boek. Daarom dat lezen er de laatste jaren zo weinig van komt, ik kan mij eigenlijk niet permitteren van een hele dag (of nacht meestal) kwijt te zijn door te lezen, ik zou beter het lezen wat spreiden en elke avond een (paar) hoofdstuk(jes) lezen. Maar da’s net zo fijn vind ik, dat je helemaal in het boek zit en de rest van de wereld er eventjes niet bij hoort.

  • Reply Ella 26 mei 2012 at 16:04

    Ik heb me laten gaan. Ik dacht altijd dat fantasy enzo niks voor mij was, dus ben ik nooit begonnen aan Harry Potter of Twilight. Ik was dus ook niet van plan om eraan te beginnen. Maar toen kwam de film uit, en las ik overal goede commentaar op het eerste boek, en toen ben ik gezwicht :).
    één week had ik nodig om de 3 boeken uit te lezen, ik ben niet zo’n snelle lezer blijkbaar. Ik heb serieus wat slaap gelaten voor de boeken, en heb voor de eerste keer ervaren wat het is om jezelf te verliezen in een boek.
    Ik heb ze dus met heel veel plezier uitgelezen. Het eerste boek is mij het meeste bijgebleven (al was het einde vrij voorspelbaar), het tweede had het aangrijpendste einde (hier is ook een luide ‘Wat?’ te horen geweest). Het derde boek was voor mij het minste, maar wel goed ook te lezen, om het verhaal te kunnen afsluiten.

  • Reply sterre 26 mei 2012 at 23:53

    Mijn dochters zijn ze aan het lezen. De jongste loop voor op de oudste, want die leest niet zo graag en dus niet zo vlot, maar ze zijn allebei zeer enthousiast.
    Ik ben wel blij te lezen dat blijkbaar meerderen het ‘wat?!’-gevoel hadden bij het einde van deel 2. Dat verklaart waarom mijn jongste (nu bijna 12) zei dat ze het einde niet zo goed snapte, ondanks twee keer lezen. Ik ben benieuwd of alles duidelijk wordt in deel 3.
    Als zij klaar zijn, begin ik er ook wel eens aan. Ik heb uiteindelijk ook alle Harry Potters gelezen…

  • Reply Madrina 29 mei 2012 at 18:53

    Een van mijn vriendinnen had de reeks aangeraden. Vorige week heeft mijn mama het eertse boek gekocht, op twee dagen had ik het uitgelezen. En als ik niet weg was geweest, had ik er wss minder lang over gedaan. En gisteren ben ik opnieuw begonnen 😉
    Tijd voor boek 2 en 3 dus.

  • Reply Yasmin 1 juni 2012 at 19:58

    Hoe ‘moeilijk’ is het Engels in de boeken?

    • Reply Plutomeisje 5 juni 2012 at 01:16

      Goh, ik ben gewoon van in het Engels te lezen, beetje moeilijk om in te schatten, maar ze lazen echt heel vlot.. Ze zijn ook geschreven voor adolescenten, dus niet al te veel moeilijke woorden, ‘k denk wel dat je ze gaat kunnen lezen. 🙂

    Leave a Reply