Daily Life

Zucht

Voor één keer geen zucht vol frustratie, maar een zucht van opluchting. Mensen die mijn twitter volgen kunnen misschien al raden waarom, maar ik ben er in geslaagd om door al mijn (volle 3 + paper) vakken van het 2e semester te raken. Afgelopen week liep ik nochtans met een samengeknepen hartje rond en iedere keer als ik aan de proclamatie dacht, werd ik een beetje misselijk. Onderdrukken was dus de boodschap! (En dat voor iemand die nooit stresst -__-)

Nu ik er door ben, mag ik er ook nog een beetje trots inwrijven dat ik geen enkele 10 heb. Ook geen enkele 11. Meer een 12, 13, 14, 14 & 15. Dat klinkt nog wel goed eigenlijk. Nu alleen nog door die drie miserabele vakken van het 1e semester van het 1e raken. Onder ander een klepper politicologie. We hebben nochtans een toffe (en mediageile enthousiaste) prof, maar dat helpt nu niet bepaald als ge door die 600 pagina’s droge politieke structuren en andere theoretische weetjes moet ploegen. Daarnaast nog een beetje sociologie (waar ik eigenlijk al 2 keer moest door zijn, ‘t is niet moeilijk, maar mijn naam is Lui) en tenslotte het vak waarvan het bijhorende plan een 8 halen en gedelibereerd worden, is (statistiek *krijgt spontaan koude rillingen*).

Bovendien heb ik meer redenen om opgelucht te zuchten dan alleen die proclamatie die achter de rug is. We zijn nu ook officieel verhuisd. Allez, zo officieel als dat kan als zowat alles nog in de dozen zit. Afgelopen week zijn er een hoop ramen geïnstalleerd (die nu totaal niet werken tegen de warmte blijkbaar :P) en is de living van een vers laag pleister voorzien. Nu gaan we nog wat op het gemak voortwerken, zo op dagen als ik mijn stikmachine en mijn doos verfjes ben beu gezien…

Previous Post Next Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply