Inspiratie

De imaginaire shoplog

Mei was shoppingsgewijs een relatief rustige maand. Er moest namelijk al eens wat gestudeerd worden. Dat houdt dan in dat er minder tijd op internet (en bijhorende online etalages) kan gesurfd worden, wat minder door de winkelstraten wordt gehuppeld en wat meer door de cursussen gebladerd. Best frustrerend soms. Bij deze dus mijn (deel imaginaire, want still wanting) shoplog van mei. U mag zelf uitmaken wat er nu al dan niet door mijn huis slingert.

* Een nieuw paar ballerina’s. Iets wat echt hoogdringend was, want het vorige paar dateerde van 4 jaar geleden. Niet dat ze uit elkaar vallen (’t is plastiek aan de buitenkant), maar de geurhinder die ze verspreiden is waarschijnlijk net strafbaar. Het nieuwe paar haalde ik in de Eram, voor €30. Iets zegt mij dat ze niet zo lang gaan meegaan als de vorige (beetje minder stevig), maar ’t is niet meer zo heel lang meer tot het solden zijn, zeker?

* De eerste 8 boeken van True Blood (ofte The Southern Vampire Mysteries) van Charlene Harris. Ik weet dat het 3e seizoen van True Blood binnenkort van start gaat, waar ik met enthousiasme naar uitkijk, maar de verhaallijn van de serie is anders dan die van de boeken. I know, want ik heb wikipedia geraadpleegd. Het verhaal van de boeken spreekt mij, denk ik, iets meer aan dan die van de serie (minder braaf, meer Eric :P). Mensen die ook die 8-delige box-set willen bestellen, vergelijk de amazon websites! De prijs van de 8-delige box is meer dan €10 goedkoper op de Duitse site dan op de Franse!

* Ik kocht ook een hele hoop tijdschriften deze maand. Een aantal die ik nog nooit eerder had gekocht, geen idee waarom ik daar per se mijn geld wou aan uitgeven, maar ’t is leuk om door die pagina’s te bladeren. Zoals iedere maand kocht ik mijn hoogstaande favoriete modeboekske (de Elle), waar deze keer een extra Elle Wonen bij zat (droevig) en zoals altijd de Elle Nederland (die reclame maakte voor zijn extra dikke exemplaar, wat op zich een beetje zielig is, aangezien het maar net is groter is dan een halve A4. Eigenlijk zou dat boekje altijd idioot dik moeten zijn, maar dat is dus niet zo. En dat terwijl ze wel nog altijd trots op hun zijkant ”The World’s Biggest Fashion Magazine’ plaatsen. Oh ironie). Daarnaast kocht ik nog L’Officiel Vlaamse editie, kwestie van een beetje klassieker leesvoer te hebben.

* Omdat we binnenkort gaan verhuizen kocht ik ook de Feeling Wonen (vooral omwille van de paarse/gele combi op de cover eigenlijk). Niet zo interessant qua  inrichtingsdingen enzo, beetje te duur allemaal, dus ik ga het in het vervolg bij internet-design sites houden en random mooie interieur foto’s in mijn inspiratiemap gooien.

* Tenslotte deed ik ook nog een beetje aan cultuur. Ik had had eerder gehoord van Apollo en ik dacht dat ik dat wel ooit eens ging kopen. Deze maand kwam blijkbaar het laatste nummer uit, dus werd dat “ooit eens” redelijk nu. Geen idee of het daadwerkelijk de laatste uitgave was (’t kan ook een erg originele/wanhopige reclame stunt zijn), maar ‘k heb nu toch lekker de lokale tijdschriftenmarkt een beetje gesteund. ‘k Heb het wel nog niet gelezen, maar dat komt nog wel.

* Eén cultureel verantwoord tijdschrift was niet genoeg voor mij en dus kocht ik ook Juxtapoz. Een art boekske over hedendaagse kunst, denk underground & lowbrow. Beetje zoals de Hi Fructose, maar goedkoper gedrukt (minder stevige blaadjes enzo). ’t Was een special deze keer (over David Choe) en aangezien dat niet echt representatief is voor een tijdschrift ga ik dat zeker nog wel eens kopen. Voor al die frustrerende keren dat de voorraad Hi Fructose uitgeput zijn in de Epic. Ahja, weet iemand waarom ze dat doen eigenlijk, verschillende covers maken voor een tijdschrift en dan zeggen: “you gotta catch ‘em all!“? Serieus, wie koopt nu vier keer hetzelfde magazine omwille van de verschillende cover? Vier keer €5 betalen voor hetzelfde f*cking boekje? Kan iemand mij vertellen of die marketingtruc werkt? Want ‘k vind dat redelijk zinloze zever. 😛

Image: Cracking Stupid Things

* En ik wou dat ik overtuigend kon vertellen dat ik mijn perfecte schoenen had gevonden. Al was het maar online en onbetaalbaar ver ofzo, maar ik begin te vezen dat ze gewoon niet bestaan. ’t Zijn zo van die “mannen”schoenen met een hak en veter. Ik heb geen idee hoe die dingen in het echt noemen, maar ik vind ze prachtig. ‘k Ben er al een hele tijd naar op zoek (ever since ik eens per ongeluk in de les ben beland en iemand zat daar met die schoenen en ze waren zo mooi!) , maar ’t is blijkbaar dus niet gemakkelijk. Ze moeten bvb zwart zijn, een beetje een rond of ovalen tip hebben, zeker niet puntig, want dat vind ik kaklelijk. Met van die fijne vetertjes en een mooie hak, niet zo een lomp ding dat ze er zomaar bijgeplakt hebben. Tot nu toe ben ik enkel iets gelijkaardigs tegengekomen in de Sacha, maar die waren bruin en waren te puntig. 😛 Ahja de zoektocht gaat verder (moest iemand ze tegenkomen in het betaalbare segment van de prijsklasses, let me know! Eeuwige dankbaarheid enzovoort!) en als ik ze niet vind dan belanden ze samen met de Chanel botjes van een paar jaar terug in mijn mentale schoenenkast met alle schoenen die zo prachtig zijn dat ze in het echt niet bestaan…

 

*excuseert zich voor de waarschijnlijke saaiheid van haar post, maar klampt zich vast aan de prachtexcuses: doodmoe en examens*

Previous Post Next Post

You Might Also Like

2 Comments

  • Reply Tess 9 juni 2010 at 12:01

    Zal ik eens iets tonen?
    http://i48.tinypic.com/2yjuff4.jpg

    • Reply Plutomeisje 9 juni 2010 at 19:11

      Ooh, van waren komen die? O__O
      Ze zijn iets te hoog voor mijn mannen-schoenen thema (onder de enkel), ma ik heb zo victoriaans achtige botjes met veters die helemaal uit elkaar gaan vallen binnenkort (ma ze mogen niet, ze zijn te mooi!) en die lijken daar goed op!

    Leave a Reply