Fashion

Ruik ik daar een trend?

Wel ja, ge kunt eigenlijk niet meer van een trend spreken, als het onderwerp van uw “artikel” vooral in 2009 opkwam, maar hey, ik ben Trendwolves niet en een trend is er pas ÊÊn op het moment dat ik hem zie. 😉 Hoera voor egocentrisme!

In tijden waarin grote internationale & cheape kledingmerken hun kleren in de container achter hun winkel dumpen, al dan niet bewerkt met een scherp voorwerp,viel er mij dus iets op. Tegenwoordig zijn er een aantal mensen – sommige zijn al bezig en eentje die in 2010 wou beginnen (een man begot!) – die zich een vrijwillige restrictie op het gebied van kleren opleggen. In grote lijnen komt het hier op neer: dit is de inhoud van mijn kleerkast en daar gaat nu eens een heel jaar niets aan veranderen zie!

In minder grote lijnen lopen de projecten wel een beetje meer uiteen. The Uniform Project gaat om 1 kleedje dat 365 dagen lang (weliswaar hangen er 7 versies van dat ene kleedje in de kleerkast en mag het afgestyled worden met accesoires, laagjes,..) gedragen zal worden, Low Impact Girl vertrekt dan weer uit 7 silhouetten die ze 2 jaar lang zal dragen om zo haar ecologische voetafdruk te verkleinen. De enige man in het tot nu toe opgesomde gezelschap is Ntone gaat proberen nagaan of het mogelijk is om een jaar lang rond te lopen in gekregen kledij. Een vierde project dat ik onlangs tegenkwam is Sew Weekly, waarbij het de bedoeling is om wekelijks zelf ÊÊn kleedje in elkaar te steken en zo een volledig handgemaakte garderobe samen te stellen tegen het einde van 2010.

De doelstelling van al deze projecten is op een of andere manier de wereld een beetje verbeteren en waarschijnlijk ook mensen laten zien dat het anders kan. ’t Is niet nodig van u modebudget op te consumeren aan wegwerpmode als het Groen en Duurzaam kan (aldus LowImpactGirl & SewWeekly), het kan gewoon leuk zijn om te testen of het kan, ook als je geen supergroots opgezet project hebt (Ntone) of je kan door het dragen van eenzelfde “uniform” geld inzamelen voor uniformen en ander educatief materiaal voor kindjes in India (ProjectUniform).

Persoonlijk vind ik het best zot dat mensen zoveel tijd en moeite willen steken in zo persoonlijke projecten. ’t Zal misschien iets te maken hebben met onze nietsnutten van politici (hallo, Kopenhagen?) en het groeiende besef dat we (Yes, we can!) wel allemaal zelf ietske kunnen doen (vele kleintjes maken groot…). Volgende keer dat ik ga shoppen (’t is lang geleden en afschuwelijk hard nodig) ga ik die projecten in mijn achterhoofd houden en zorgen dat ik mooie basisstukken ga aanschaffen, die lang mogen moeten meegaan! Accesoires, dat gaan we gewoon allemaal zelf maken dit jaar!

Dat 2010 nog een groter DIY-jaar moge worden dan 2009, en dat er verdorie eens een hoop crafty blogs mogen bijkomen van crafty-niet-mama’s! Ik heb daar een accuut gebrek aan! Mijn excuses aan alle naaiende, breiende en hakende moeders aller lande, u maakt prachtige dingen, maar met het patroon van de zoveelste luier-tas ben ik niet zo veel! Ik ben nog te jong om dat opnieuw te gaan gebruiken..

Previous Post Next Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply